محمد دريايى
232
دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى )
رودهها اثر مفيدى دارد بههمينجهت مصرف سيب خام براى رفع اين عوارض به خصوص در اطفال و براى درمان بيمارىهايى چون اسهالهاى خونى ( ديسانترى ) ، حصبه و شبه حصبه و بالاخره ورم رودهى بزرگ توصيه مىشود . امروزه از گرد خشك شدهى سيب غذاى مطبوعى به نام آلپونا ( Alpona ) به دست مىآورند كه هر 100 گرم آن معادل يك كيلو سيب تازه است . پوست خشك شدهى سيب در درمان ورم مفاصل ، روماتيسم ، نقرس و ناراحتىهاى كليوى بسيار مفيد است . دم كردهى گل سيب داروى سرفه و تورم مجراى تنفسى است . سيب داروى خوبى براى درمان زخم مىباشد ، بدين منظور سيب را رنده كنيد و روى زخم بگذاريد . پوست سيب را مانند چاى دم كنيد و بياشاميد . اين چاى بهترين دارو براى كليه است . آب سيب را با آبميوهگيرى در منزل تهيه كنيد و فورا آن را بنوشيد ، زيرا در اثر ماندن ، آنزيمهاى خود را از دست مىدهد . سيب براى درمان تنگى نفس بسيار مفيد است . آب سيب براى زيبايى پوست مفيد است ، به خصوص براى از بين بردن چين و چروك صورت بسيار مؤثر است . بدين منظور آب سيب را صبح و شبروى پوست گردن و صورت بماليد و ماساژ دهيد . البته هميشه از آب سيب تازه استفاده كنيد . استفادهى ديگر از سيب براى لطافت پوست ، سيب پخته است . سيب را بپزيد ، سپس له كنيد با شير مخلوط نماييد و اين مخلوط را به صورت نيمگرم روى پوست بگذاريد و پس از چند دقيقه آن را برداريد . اهميت پرورش سيب در جهان درخت سيب در بيشتر نقاط دنيا پرورش داده مىشود . سيب ميوهاى است كه مىتوان گفت در هر جاى دنيا وجود دارد و همهى مردم دنيا آن را مىشناسند . در كشور پهناور ما ايران اين درخت به صورت وحشى در جنگلهاى شمال وجود دارد . در لاهيجان و رودسر به آن « آسيب » ، « هسى » ، و « هسيب » و در مازندران به آن « سه » مىگويند . درختان سيب در مناطق سرسبز آذربايجان ، خراسان ، فارس ، اصفهان ، دماوند گسترش شگفتانگيزى دارد .